vrijdag 1 mei, 2026
De stem van de nieuwe generatie

azc

‘Ga minstens 1 keer langs bij een azc. Als je onze verhalen hoort, begrijp je het beter’

Annie woont sinds 2,5 jaar in een azc in Gouda. Daar zet zij zich in om vooroordelen over het leven in een azc te bestrijden. De beste manier om dat te doen is volgens haar: voor- én tegenstanders uitnodigen om eens langs te komen. ‘Azc-bewoners zijn niet gevaarlijk, we zijn gewoon mensen die veel meegemaakt hebben.’


‘Ik doe alles wat van me verwacht wordt, en toch word ik als probleem gezien’

Yusuf (23) vluchtte in 2019 uit Turkije en bouwde vanuit een azc in Friesland een nieuw leven op in Nederland. Nu hij studeert en voor het eerst mocht stemmen, volgt hij de Nederlandse politiek op de voet. Het verhardende debat over asiel en de opkomst van extreemrechts raken hem persoonlijk. “Er wordt gedaan alsof vluchtelingen de oorzaak zijn van alle problemen."


Wat als er geprotesteerd wordt tegen jouw komst? 

Op verschillende plekken in Nederland draaiden de afgelopen maanden anti-azc-protesten uit op extreemrechtse rellen. Zo ook in Amersfoort: eind september verzamelden demonstranten zich daar op het Stadhuisplein. Nour (22) verblijft in een azc in Amersfoort en zag het protest van dichtbij. Redacteur Sirma Ordanovski sprak haar over deze ervaring, haar kijk op de protesten en het leven in een azc.


Tussen hoop en vrees: hoe is het om als kind op te groeien in een azc?

Opgroeien in een asielzoekerscentrum (azc) is allesbehalve zorgeloos. Je leeft in voortdurende onzekerheid en moet vaak afscheid nemen van vrienden. Veel kinderen dragen bovendien al trauma’s met zich mee van vóór hun tijd in het azc. Daar komt bij dat de opvang van asielzoekers een terugkerend onderwerp is in het maatschappelijk en politiek debat. Kun je nog wel kind zijn als je opgroeit te midden van zoveel onrust?