Na een aantal keer te hebben ervaren hoe mensen in nood niet geholpen worden door omstanders, vraagt redacteur Iris ten Have zich af of coronamaatregelen mensen killer en minder behulpzaam maken. Versterkt COVID-19 de theorie van het omstanderseffect?
Redacteur Jelle Holtzapffel gaat sinds 1 juli weer naar de sportschool. Maar de leegte in de sportschool doet hem twijfelen aan zijn beweegredenen.
Columnist Sezen Moeliker stelt het liefst alles uit, maar is uiteindelijk (bijna) altijd (net) op tijd. Toch kwam ze een keer goed in de problemen.
In zijn tussenjaar ging columnist Cees van den Boom niet toeren door Vietnam of waterputten slaan in Mozambique; hij ging hovenieren. Om jezelf te vinden hoef je volgens hem niet naar de andere kant van de wereld, maar gewoon naar Rotterdam-Noord.
Je bent jong en je wil wat, dus neem je een tussenjaar. Je reist de hele wereld rond met één doel voor ogen: jezelf vinden. Columnist Cees van den Boom tekent de reis alvast voor je uit.
Je hart volgen of de coronarichtlijnen? Columnist Sezen Moeliker was bij de Black Lives Matter-demonstratie, en daarover spoken nog steeds twijfels door haar hoofd.
Op 28 februari werd de allereerste coronabesmetting in Nederland geconstateerd. Een luttele twee weken later schreef ik een duidende column waarin ik betoogde wat er juist nu allemaal anders moest na deze crisis. En ik was niet de enige.
Het lijkt tegenwoordig alsof iedereen een businessidee heeft. Columnist Cees van den Boom heeft geen zin om ze nog langer aan te horen.
Wat is het échte waarom van conservatief gedachtegoed onder jongeren? Redacteur Jelle Holtzapffel heeft moeite met het portret van de hoogopgeleide, politiek geëngageerde conservatieve jongeren die we zien op televisie. We verliezen een belangrijke groep uit het oog, schrijft hij.
Het ziekenhuis is een plek waar veel kwetsbare mensen rondlopen. Hoe handhaven ze de anderhalve meter daar? Het is er vaak druk, en een eigen bezoek leert redacteur Paola Leijssen dat anderhalve meter afstand houden niet altijd mogelijk is.
Zoals vrijwel elke student, volgt columnist Bouke van Balen nu online onderwijs. Maar wat als dat straks de standaard wordt? “Fysiek, nee, normaal onderwijs heeft mij gemaakt tot wie ik vandaag ben.“
Na de protesten tegen racisme in Amsterdam en Rotterdam wordt de ene burgemeester publiekelijk aan de schandpaal genageld en komt de ander nauwelijks in het nieuws. Terwijl juist het ingrijpen van Aboutaleb onnodig en gevaarlijk was, vindt redacteur Jonasz Dekkers.
Deze column gaat over kanker. Het woord dan, niet de ziekte gelukkig. Of nu, een beetje van beide eigenlijk.
Werken kan tegenwoordig overal en altijd. Maar wat als je er genoeg van hebt om altijd ‘aan’ te staan? Columnist Bouke van Balen bedacht er iets op.
Columnist Cees van den Boom had na het plaatsen van een ambigue foto op Instagram iets uit te leggen aan de familie. Tantes en nichtjes appten om hem te feliciteren met zijn coming out. ‘Ik ben geen homo!’, wilde hij schreeuwen. Gevolgd door: ‘Niet dat daar iets mis mee is.’
Columnist Sezen Moeliker vierde dit jaar haar verjaardag zonder familie. Desalniettemin gaf de intelligente corona-lockdown de dag een bijzondere dimensie.
Columnist Bouke van Balen merkt op dat zijn generatiegenoten verwacht worden te weten wat voor persoon ze willen worden. Ze hebben te maken met meer vrijheid dan ooit. Volgens hem is dat eerder een last dan een luxe.
Deze zondag vieren columnist Cees van den Boom en zijn zus voor de negende keer Moederdag zonder hun moeder. Die leeft voort in oude videobanden en, nog belangrijker, in vele herinneringen. Zoals die ene met de oorbel, of al die anderen met Paul de Leeuw.
Mijn opa is 86 en woont alleen. Hij vertelde me dat hij moeite had met het gebrek aan houvast in de coronacrisis. We maakten een afspraak: elke dag sturen we elkaar één mail. Ik mail hem aan het begin van de dag, hij mij aan het eind.
Columnist Bouke van Balen maakte deze week een tentamen vanuit huis, onder streng toezicht van pseudo-objectieve datafetisjisten.
