Een betaalbare woning met een gigantische (moes)tuin, eigen waterzuivering, werkplaats, gastenverblijf en altijd kunnen rekenen op hulp van een vriendelijke buur. Wat voor velen als een utopie klinkt, is voor de bewoners van woongemeenschap Iewan Strowijk dagelijkse realiteit. Kunnen collectieve woonvormen een realistisch alternatief bieden voor de vastgelopen woningmarkt?
Er is sprake van een wooncrisis in Nederland. Meer mensen kiezen voor alternatieve woonvormen. Niet in een rijtjeshuis of appartement, maar op een boot, in een strandhuis of een camper op een braakliggend terrein. Hoe kom je daar terecht? En hoe regel je praktische zaken als post, water en een inschrijving bij de gemeente?
De schaarste op de woningmarkt maakt het soms lastig om het ouderlijk nest te verlaten. Drie Brabantse starters vertellen over de positieve én negatieve kanten van thuiswonen. ‘Mijn ouders zijn er ook wel een beetje klaar mee. Het is geen hotel thuis.’
Op 19 oktober kraakte het Amsterdamse krakerscollectief Mokum Kraakt een monumentaal pand in het centrum van Amsterdam als reactie op de woon- en energiecrisis. De kraakbeweging lijkt de laatste tijd weer op te leven, maar lang niet in dezelfde mate als vroeger.
De Amsterdamse twintiger zonder jubelton of vroeggekochte bitcoin zoekt huisgenoten. Wooncorporaties willen woningdelers graag faciliteren met ‘friendscontracten,’ maar de gemeenteraad heeft de afgelopen jaren juist beperkende regels ingevoerd. Zou platonisch samenwonen niet makkelijker moeten zijn?
In 2021 waren er volgens het CBS 32.000 dak- en thuislozen. Een nieuwe groep daklozen wordt hierbij niet meegeteld; de economisch daklozen. Zij hebben geen verdere problematiek, maar een eigen huis is simpelweg te duur.
