Hoe vier jij Lunar New Year?
“Vietnam loopt zes uur voor, dus middernacht is voor ons zes uur ‘s avonds. Na ‘middernacht’ gaan we lekker eten, gerechten zoals banh chung (een gelaagde ‘cake’ van kleefrijst, mungboon en vlees, gestoomd in bananenbladeren). Mijn moeder koopt altijd gele bloemen, een soort paastakken. Die koopt ze dan een week van tevoren, zodat ze helemaal bloeien als het nieuwjaar is. Ook brengen we een offer aan ons altaar, aan Boeddha of aan de voorouders.
De volgende ochtend, als het echt nieuwjaarsdag is, gaan we allemaal naar beneden in onze rode ao dais (traditionele kleding). Rood staat voor geluk in veel Aziatische landen. Nog voordat we echt aan de ontbijttafel zitten, beginnen de gelukwensen: iedereen die ouder is, geeft er een envelop met geld aan de jongere mensen. Als je volwassen wordt en je eigen geld verdient, geef je er een terug aan je ouders. Die envelop is een ‘token’ voor geluk. Je wenst elkaar goede dingen voor het nieuwe jaar zoals een goede gezondheid, veel geld, welvaart of geluk.”
Waarvoor bidden jullie bij het altaar?
“Mijn vader steekt op oudejaarsavond wierook aan en we versieren een mooi bord met fruit dat we neerleggen bij het altaar. We bidden voor goed geluk en tot onze voorouders, zodat ze ons zullen beschermen in het nieuwe jaar. Mijn ouders zijn heel gelovig in dat opzicht. Zij geloven dat je voorouders je altijd kunnen beschermen, zonder dat ze er fysiek nog zijn.”
Speelt religie en spiritualiteit ook voor jou een belangrijke rol bij Tet?
“Zelf geloof ik niet meer zo, vroeger wel heel erg. Ik ben boeddhistisch opgevoed en ging ook vaak bidden met mijn vader. Ik was vroeger heel bang voor de dood. Dan zei mijn moeder altijd: ‘Je kan niet zomaar doodgaan. Er zijn veel voorouders die je beschermen en ervoor zorgen dat je een goed leven leidt’. Zij denkt dan bijvoorbeeld aan haar eigen grootouders. Toen ze klein was, zag ze soms haar oma in haar slaapkamer. Het was nooit eng want ze wist dat haar oma er was om haar te beschermen. Sinds mijn eigen grootouders zijn overleden, ben ik het geloof een beetje verloren. Ik hoop dat ze ergens zijn, ik weet alleen niet op wat voor manier. Als ik thuis ben, bid ik nog wel eens bij het altaartje voor Boeddha en de voorouders. Vooral voor bescherming. In de Boeddhistische tempel in Almere doen ze ceremonies waarbij ze bidden voor mensen die zijn overleden, of voor het nieuwe jaar. Ik doe er niet actief aan mee, maar ik ben er wel altijd.”
‘Vroeger was ik bang voor de dood, maar je voorouders beschermen je’
Voor veel Nederlanders is december de feestmaand en zijn januari en februari deprimerende maanden. Hoe is dat voor jou?
“Je hebt wel wat om naar uit te kijken in februari. Mijn zussen en ik wonen niet meer thuis, dus het is leuk om te weten dat nieuwjaar eraan komt en dat we naar huis gaan om het te vieren. We gaan dan met de familie ergens heen, zoals naar de tempel. Mijn ouders zijn goed geïntegreerd dus ik vier verder alle feestdagen in december. Met oud en nieuw gaan we oliebollen eten en vuurwerk afsteken of kijken. Mijn ouders zijn niet exclusief van het een of het ander. Als er iets te vieren valt, doen ze dat wel.”
Gaan jullie elk jaar naar de Boeddhistische tempel?
“We proberen er minstens één keer per jaar heen te gaan. Het is leuk om daar te socializen. De tempel in Almere is een van de pilaren van de Vietnamese gemeenschap in Nederland, dus je komt er Vietnamezen tegen die je lang niet hebt gezien. Er is lekker eten en soms kan je met de monnik kletsen. Bidden is eigenlijk een beetje een bijzaak geworden. Het gaat meer om de gemeenschap.”
Wat is iets dat onze lezers moeten weten over Lunar New Year?
“Chinees Nieuwjaar is niet gelimiteerd aan alleen de Chinezen in Nederland. Nederlanders denken vaak aan de vieringen op straat in China Town maar veel Aziatische Nederlanders vieren Lunar New Year. Het is een Aziatische feestdag.”
Eindredactie door Hasse Drewes
