Ze zitten er nog wat onwennig bij, dertien meiden van een jaar of twaalf in een voetbalkantine in Leiden Zuidwest. Maar wanneer ze zien hoe de shirts van hun nieuwe voetbalclub eruit komen te zien, klinkt enthousiast geroezemoes. Helderpaarse shirtjes, dito broekjes, een oranje feniks op de borst.
Deze dinsdagavond mogen de nieuwe leden van FC Phoenix hun tenues passen. En dus komt vrijwel iedereen deze dinsdagavond naar de club: alle leden zijn nieuw, en alle leden zijn vrouw.
Uitzonderlijke club
FC Phoenix is een amateurvoetbalclub in oprichting, die alleen bedoeld is voor meisjes en vrouwen. Dat is uitzonderlijk: cijfers wil de KNVB niet geven, maar de nieuwe club zegt zelf de eerste in haar soort te zijn. Begin dit jaar begonnen de voorbereidingen. Vier proeftrainingen later hebben zich al ruim tachtig nieuwe leden aangemeld voor het nieuwe seizoen. Begin september is de grand opening.
Het idee dat het anders moet, was voor oprichters Rajae Kassi (43) en Faisa Sayem (42) reden om de stoute schoenen aan te trekken. Bij de club waar ze eerder training gaven, ook aan hun eigen dochters, zagen ze veel meiden stoppen na hun twaalfde. “Gemengde teams mogen dan nog wel, maar zijn voor de meeste meisjes fysiek niet meer bij te benen,” zegt Kassi. Omdat clubs vaak niet genoeg meisjes hebben voor een team in elke leeftijdscategorie, houdt het snel op.
Nederland kent al een bescheiden aantal amateurclubs met enkel vrouwenteams, maar die zijn vaak enkel voor seniorenteams. Een vrouwenvoetbalclub met jeugdopleiding, is in het amateurvoetbal een primeur.
Juist in de jeugd ziet Kassi dat een club voor vrouwen door vrouwen een positief beeld kan geven, in bijvoorbeeld zelfvertrouwen. “Hoe jonger kinderen een vrouw een wedstrijd zien leiden, hoe normaler ze het gaan vinden en hoe meer ze ook zichzelf als een leider kunnen gaan zien.” Alle zichtbare posities – scheidsrechters, vlaggers, trainers, de meeste bestuursleden – zullen daarom door vrouwen en meiden worden ingevuld.
Meisjes tegen meisjes
Er klinkt af en toe ook kritiek: behandelt FC Phoenix jongens en meisjes wel gelijk? Jongens kunnen geen lid worden. Kassi snapt het, maar kan er niet zoveel mee. “Aan het eind van de dag zijn het meisjes die tegen meisjes voetballen. Waar hébben we het over?”
En op sportief vlak? De KNVB adviseert gemengd voetbal in de jeugd: tot elf jaar vinden zij het wenselijk om de jongens en meisjes samen te laten spelen, vooral voor ‘ambitieuze en talentvolle speelsters’.
Kassi ziet dat anders: “Als je begint, word je als meisje eerst uitgelachen en krijg je geen bal. Zij moet zich bewijzen; een jongen hoort er meteen al bij. Dat speelveld is oneerlijk.” Ze bestrijdt daarom de kritiek. “Wij zorgen juist voor meer kansengelijkheid.”
Voetbal moet bij de club vooral het middel zijn om jonge meiden een gemeenschap te bieden, zoveel is duidelijk. Er moet veel anders, maar het ‘zaterdag-gevoel’ van de mannenclubs wil Kassi wel graag meenemen. “Dat is prachtig. Met zo’n community kan je veel meer doen dan alleen wat schreeuwen langs de lijn.”
Onder andere huiswerkbegeleiding voor de trainingen en programma’s voor dagbesteding moeten daaraan gaan bijdragen. Voor de uitzonderlijk talentvolle meiden liggen er ook kansen: de club is in gesprek met HERA United, de Amsterdamse profclub voor vrouwen, voor een samenwerkingsverband.
Aparte besturen
Als het aan Kassi lag, trekken alle ‘traditionele’ amateurclubs de vrouwen- en mannentak uit elkaar. “Met een apart bestuur. Vrouwen kunnen gewoon niet opboksen tegen die diepgewortelde mannelijke structuren van veel clubs, waar opa en zoon en kleinzoon elkaar opvolgen in het bestuur.”
Het zou vrouwenvoetbal ook meer bestaansrecht geven, vindt ze. “Bij FC Utrecht worden de vrouwen bijna wegbezuinigd. Het feit dat dat mogelijk is, maakt onze positie eigenlijk al zwak.”
De tenues worden paars, ‘over die gele broekjes komt nog een pittige vergadering’
De paarse shirtjes kunnen ook op goedkeuring rekenen van het veteranenelftal, dat later op de avond langskomt. In de kring stelt iedereen zich voor, en wordt vooral veel gelachen. Sommigen kennen nog niemand, sommigen voetbalden dertig jaar geleden ook al met elkaar. “Je mist elkaar toch. Die vriendschap die je met je teamgenoten hebt, die heb je gewoon niet met anderen,” zegt een speelster. Kassi en Sayem slaan er direct op aan: “Dit is precies waarom we deze meiden deze club willen bieden. Dat ze een levenslange community hebben, niet alleen maar tot hun twaalfde.”
Elin (13) en Ceyda (12) spelen volgend jaar in de Meiden Onder-13 van FC Phoenix.
Ceyda: “Wij kenden elkaar nog helemaal niet, tot een proeftraining die we hier samen hadden.”
Elin: “En nu komen we bij elkaar in het team. Superleuk.”
Ceyda: “Ik heb al een paar jaar gevoetbald, maar was weer gestopt: geen leuk team. Ik hoop hier komend seizoen op een betere sfeer.”
Elin: “Jongens kunnen gewoon heel vervelend zijn. Uitdagen en zo. Ze zijn vaak sneller en sterker. Maar vooral veel te fanatiek. Ik wil gewoon gezelligheid en samenspel.”
Eindredactie door Romée Pietersen
